İhtiyaç dışı avlanma

   Hem kara, hem de deniz avı sizlerin de bildiği gibi İslâm hukukunda caizdir. Ancak şahısların ihtiyaç için değil de zevk için avlanması mekruh görülmüştür. 
  Ayrıca avlanmak, insanı katı kalpliliğe ve gaflete sevk ettiği için tenkid edilmiştir. Katı kalpliliğe sebep olur, çünkü cana kıymaya alışmıştır. Bu duyguların belli bir oranda körelmesine sebep olur.
  Gaflete sebep olur, çünkü av peşine düşen insan, akla zor sığacak davranışlar sergiler. Saatlerce pusuda bekleyiş, normal şartlarda tırmanılmayacak yamaçlara tırmanış, uçurumlar geçiş, nice tehlike ile karşılaşış, soğuğa, sıcağa, açlığa tokluğa aldırmayış bunlardandır.
   Bütün bunlara rağmen bir insan avlansa, avlanış şekli İslâm’ın emirlerine uyuyorsa yaptığı av câiz, avladığı hayvanın eti helaldir.
   Her ne kadar varlıklı ise de, avladığı hayvanın etini kendisi yiyor, başkalarına da ikram ediyorsa, doğru olan bu insanın kınanmamasıdır. Ancak öldürme veya yakalama zevkini tatma için yapılan avlar mekruktur… Kerahiyeti avcının durumuna göre derece derece şiddetlidir. Selamlar…