Dünyaya gözlerini yeni açan yavrunuzun kulağına ezan okuyunuz.

Allah Rasûlü’ne bir süre hizmette bulunma şerefine eren Ebu Râfi‘^(ra) anlatıyor:

“Fatıma, Ali’nin oğlu Hasan’ı dünyaya getirdiğinde Rasûlullah’ın^(sav) onun kulağına namaz için okunan ezanı okuduğunu gördüm.”(1)

Ebu Râfi‘in^(ra) ifadesinde yer alan “namaz için okunan ezan” vurgusu, okunanı kametten ayırmak içindir. Beyhakî’nin naklettiği rivâyetlerde de Allah Rasûlü’nün^(sav) Hasan’ın^(ra) sağ kulağına ezan, sol kulağına kamet okuduğu nakledilir. (2)

Evet, Allah Rasûlü^(sav) dünyaya gelen torunu Hasan’ın kulağına ezan okuyordu. Dünya ile yeni tanışan yavru, kulağında ilk nidâ olarak Allah’ın yüceliğini, varlığını ve birliğini, ondan başka ilah olmadığını, kulluk edilecek, boyun bükülecek başka hiçbir varlık olmadığını, Muhammed’in onun Rasûlü olduğunu duyuyordu. Onu ibadete çağıran davetin muhatabı oluyordu. İslâmın şiârı kulağında yer ediyordu.

Henüz anlamasa bile veya biz onun bundan ne anladığını bilmesek bile… Ancak bu nidânın onun beyninde, kalbinde yer edineceğini, zamanla çok şey anlayacağını, kulağına okunan ezanın onun hayatında çok ciddî bir yerinin olacağını, onu neye davet etiğini idrak edeceğini biliyoruz.

Sonraki yıllarda çocuğun, dünyaya geldiğinde kulağına ezan okunduğunu duyması bile ona çok şey anlatacaktır. Hele de kulağına ezan okuyan insan sevdiği, takdir ettiği, hürmet duyduğu bir insan ise.

Ayrıca ezan, bu bir ebeveynin yavruları için nasıl bir hayat hazırlama arzusunda olduklarının, nasıl bir istikbal düşündüklerinin, onun hangi çizgide, hangi istikamete doğru yürümesini istediklerinin de işaretidir. Çocuklarını yaratıldığı temiz fıtrat üzerine koruma azmi ve gayreti içinde olacaklarının da ilk habercilerindendir.

Ezan, İslâm ın şiârıdır. Müslümanlığın, Allah a kulluğun, Rasûlü ne ümmet oluşun ilanıdır.

Çocukların kulaklarında ilk duydukları, kalplerinde yer eden bu nidâ, sonraki günlerde İslâm diyarının semalarında her yükselen her nidâ ile bütünleşecek, verilen İslâmî terbiye ile yoğrulacak ve gönüllere yerleşecektir.

Ezan-ı Muhammedî nin okunmadığı diyarlardaki gariplik duygusu, gurbet hissi daha buruk, daha derindir. Mü min gönüller için vatan hasretinin içinde Ezan-ı Muhammedî hasreti de vardır.

Ezanın devamlı semalara yükselişi, minarelerden dökülüşü bizler ve yavrularımız için ayrı bir nimettir.

***

_______________________________________________________________________________

(1) Sünen-i EbuDavud, Edeb (5/ 333), Sünen-i Tirmizî, Edâhî (4/ 97).

(2) Terbiyetü l-Evlad, Abdullah N. Ulvan (1/170).